CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 90

Glutamina to aminokwas endogenny występujący w białkach. Jest transporterem jonów amonowych (na przykład amoniaku) z tkanek do nerek, gdzie pod wpływem enzymu glutaminazy jony te są uwalniane do nerek. Mniej więcej tyle wiedziano o glutaminie 30 lat temu, co zapisano w „Małej Encyklopedii Medycyny” wydanej w roku 1987.

Dziś już wiadomo, że glutamina nie tylko jest transporterem, ale jest również elementem wspierającym procesy metaboliczne na wszystkich frontach, przyspieszając jednocześnie regenerację. Niektóre właściwości przysługujące glutaminie warto wymienić:

– ogranicza katabolizm występujący podczas pracy fizycznej wymagającej znacznego wysiłku

– wspiera proces syntezy białek mięśniowych w ten sposób, że uzupełnia ilość azotu, co z kolei pobudza tworzenie się nowych komórek białkowych

– nie dopuszcza do całkowitego obniżenia się poziomu glikogenu we krwi

– aktywizuje hormon wzrostu

– przyspiesza regenerację mięśni

– wzmacnia układ odpornościowy.

Wytwarzanie energii fizycznej i umysłowej

Przyjmując glutaminę należy nastawić się raczej na zwiększenie wydolności organizmu niż siły, aczkolwiek dzięki działaniu antykatabolicznemu glutaminy można mieć przynajmniej pewność, że siła nie spadnie.

Niekwestionowaną sprawą jest też oddziaływanie glutaminy na ośrodkowy układ nerwowy, jako że z ustaleń naukowców wynika istotna korzyść pod postacią paliwa dla mózgu. Uczniowie i studenci, niekoniecznie ćwiczący na siłowniach, mogą liczyć na poprawę koncentracji, pamięci, refleksu, błyskotliwości – w sumie na poprawienie ogólnych dyspozycji umysłowych, przydatnych w nauce.

Glutamina jest silnie skoncentrowana w mózgu (10-15 razy silniej niż we krwi) i dlatego stanowi tak skuteczne paliwo dla mózgu, dlatego rośnie sprawność intelektualna u tych wszystkich, którzy przyjmują glutaminę z zewnątrz.

Naukowcy zapewniają, że sportowcy, którzy raczej preferują białko, a węglowodany tylko w małej ilości i energia mentalna na tym cierpi – mogą ją znacznie podwyższyć stosując właśnie glutaminę.

Funkcjonując w kontekście glukoneogenezy glutamina ma doprowadzić do szybkiego wytwarzania energii. Aby zrozumieć, na czym to polega, przypominam, że glukoneogeneza to proces przekształcania aminokwasów (także glicerolu albo mleczanu) w glukozę. Ona z kolei dociera do krwiobiegu stając się tam zaczynem takiej samej energii, jaka powstaje z „węgli” albo z tłuszczu.

Ciąg dalszy znajdziecie w KiF nr 9/2016

vdvdv

Komentarze: