Historia Mistrzostw Polski część 3

Wszyscy, którzy wyrażali się sceptycznie o rozwoju kulturystyki w Polsce, po zakończeniu III Mistrzostw Wybrzeża (III nieoficjalne Mistrzostwa Polski) musieli przyznać, że byli w dużym błędzie. Mistrzostwa dowiodły, że popularność tego sportu stale rosła oraz, że ma on w naszym kraju przyszłość. Argumentami przemawiającymi za tym była rekordowa frekwencja zawodników, bardzo wysoki poziom oraz ogromne zainteresowanie publiczności. Ogółem w mistrzostwach startowało 55 kulturystów, było to prawie trzy razy więcej niż w roku 1961. Wśród startujących pojawiło się liczne grono młodych, dobrze przygotowanych zawodników. Jako ciekawostkę można podać, że w mistrzostwach wystartował Czechosłowak Wojciech Wolf (wzrost 191 cm, waga 102,5 kg), ale nie zakwalifikował się nawet do finałowej dziesiątki. Zainteresowanie zawodami było tak duże, że na widowni zabrakło miejsc siedzących. Występy zawodników tak przypadły publiczności do gustu, że mimo ulewnego deszczu (zawody były dwukrotnie przerywane), tylko nieliczni zrezygnowali z ich oglądania.Oprócz plusów były też minusy. Na przykład: zbyt mała liczba dobrze przygotowanych sędziów oraz rozbieżności w ocenie, które dotyczyły zwłaszcza wyciskania sztangi w leżeniu na ławce poziomej. Program zawodów przedstawiał się następująco:Juniorzy1) Próba siły: – wyciskanie sztangi w leżeniu na ławce poziomej – pompki na trzech stołkach2) Ocena postawy i umięśnienia oraz pozowanieSeniorzy1) Próba siły:- wyciskanie sztangi w leżeniu na ławce poziomej – przysiady klasyczne2) Ocena postawy i umięśnienia oraz pozowaniePunktacja: Wyciskanie sztangi w leżeniu – za wyciśnięcie ciężaru równego 120% wagi ciała, zawodnik otrzymywał 10 pkt., za każde kolejne 5 kg – 1 pkt.Pompki – za 40 zaliczonych przez sędziów pompek zawodnik otrzymywał 10 pkt., za każdą następną 0,2 pkt.Przysiady (seniorzy) – za przysiad z obciążeniem 150% wagi ciała, zawodnik otrzymywał 10 pkt., za każde dodatkowe 10 kg – 1 pkt.Ocena postawy – od 0 do 10 pkt.Ocena umięśnienia – od 0 do 20 pkt.Zwycięzcy poszczególnych kategorii wyłaniani byli na podstawie sumy uzyskanych punktów.JuniorzyW kategorii juniorów wystartowało 28 zawodników. Niestety wśród nich zabrakło zwycięzcy Mistrzostw Wybrzeża z roku 1961 Antoniego Pietruszka. W tym czasie przygotowywał się on do mistrzostw świata w podnoszeniu ciężarów.Sposród całej grupy najlepiej prezentował się Wiesław Chałas. Był w doskonałej formie. W trakcie pozowania publiczność zgotowała mu prawdziwą owację. Dla nikogo nie było więc zaskoczeniem, że to on zwyciężył. Drugie miejsce zajął Edmund Kołecki. Ten 19-latek, ćwiczący kulturystykę zaledwie półtora roku, był prawdziwym odkryciem zawodów. Jedyny jego mankament to duże braki w pozowaniu. O miejsce trzecie zaciętą walkę toczyli Zbigniew Bojakowski i Zbigniew Słodkowski. Sędziowie mieli duże problemy z wyłonieniem zwyciężcy tego pojedynku. Aby więc nie skrzywdzić żadnego z zawodników, zdecydowano się przeprowadzić dogrywkę. Ostatecznie wygrał Z. Bojakowski.W opinii wielu ówczesnych znawców kulturystyki zwycięzca kategorii juniorów, Wiesław Chałas, miał duże szanse na liczące się miejsce w Europie, oczywiście wśród juniorów. Wielka szkoda, że szansa ta została zaprzepaszczona.Ostateczna punktacja – juniorzy1. Wiesław Chałas- Herkules Warszawa 56,6 pkt.2. Edmund Kołecki – GdyniaSeniorzyW kategorii seniorów wystartowało 27 zawodników. Spośród tych, którzy na Mistrzostwach Wybrzeża w roku 1961 odegrali główne role, wystartował jedynie zdobywca III miejsca Zbigniew Bieliński. Pomimo tego poziom był bardzo wysoki.Pierwsze miejsce zajął wspomniany Z. Bieliński, drugie Antoni Kołecki, zaś trzecie mało znany Edwin Hejmowski.Ostateczna punktacja kategorii seniorów1. Zbigniew Bieliński – Warszawa 59,0 pkt2. Antoni Kołecki – Łódź 54,0 pkt3. Edwin Hejmowski – Gdańsk 52,5 pkt4. Andrzej Laskowski – Warszawa 52,5 pkt.5. Jan Rozmarynowski – Warszawa 51,5 pkt.6. Stefan Polis

Komentarze: