Zastanawialiście się kiedyś nad tym, w jakim wieku jest wasze ciało? Jak to zmierzyć? Wiek fitnessowy mierzy się wytrzymałością układu sercowo-naczyniowego. Każdy może mieć inny, ale pamiętajcie, że wiek wysiłkowy można zmniejszyć, w odróżnieniu od naszego ludzkiego.

Pojęcie wieku fitnessowego zostało stworzone przez naukowców z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii w Trondheim. Przez lata studiowali oni proces odnowy biologicznej i sprawności człowieka.

Przede wszystkim, wiek fitnessowy (wysiłkowy) określa się poprzez VO2max, który jest miarą maksymalnych zdolności organizmu i wykorzystywania tlenu. Pokazuje to także aktualną wytrzymałość układu sercowo-naczyniowego. Można to stosować także do porównań z innymi ludźmi w tym samym wieku. VO2max może być poniżej średniej lub powyżej. Przy odpowiednich nawykach i aktywnościach można cofnąć nas zegar biologiczny o dobrych kilkanaście lat.

Pomiar VO2max wymaga testów wytrzymałościowych np. na bieżni. Jednak norwescy badacze znaleźli nieco inną metodę. Zatrudnili oni 5000 Norwegów w wieku 20-90 lat i mierzono ich wydolność tlenową w próbach wysiłkowych, a także inne parametry zdrowotne (obwód talii, tętno i nawyki ćwiczeniowe). Następnie ustalili najważniejsze parametry i opracowali algorytm, który oblicza z dużą dokładnością VO2max.

Choć badania przeprowadzone w Medicine & Science in Sports & Exercise nie wykazały bezpośredniego związku pomiędzy aktywnością fizyczną a długością życia, to okazało się, że osoby wykazujące wyższy wiek wysiłkowy niż wiek rzeczywisty miały o 80% większe szanse na przedwczesny zawał.

Zdaniem dr Ulrik Wisloffa, jednego z norweskich naukowców opracowujących wiek fitnessowy, każda aktywność fizyczna wykonywana regularnie obniża wiek fitnessowy wydłużając życie. Jednak, aby tak się działo należy to połączyć ze zdrowymi nawykami, dietą czy ograniczeniem spożycia alkoholu.

Źródło: Norwegian University of Science and Technology

Komentarze: