Jak powszechnie wiadomo, czym więcej trenujemy, tym nasze ciało jest coraz bardziej przeciążone i narażone na występowanie różnego rodzaju kontuzji. Zawodnicy czują presję i w pierwszej kolejności zależy im głównie na jak najkrótszym czasie powrotu do formy.

Akwaterapia to nic innego jak ćwiczenia wykonywane w wodzie gwarantujące tzw. „czynny odpoczynek”. Zapewniają podtrzymanie sprawności układu krążenia, szybkości, koordynacji, równowagi oraz siły. Od poziomu zanurzenia naszego ciała zależy stopień obciążenia jaki wywołuje opór wody. Im jesteśmy głębiej tym mniejsze obciążenie działa na układ mięśniowo – szkieletowy. Jeśli wejdziemy do basenu i woda będzie sięgała nam do klatki piersiowej działa na nas 25% obciążenia. Natomiast jeśli zanurzymy się do pasa, obciążenie będzie równało się 50%. Kolejną istotną cechą jest temperatura wody. Typowe zajęcia w basenie prowadzone dla pacjentów ortopedycznych odbywają się w 32 – 34,5°C. Dla porównania, zawodnicy trenujący intensywnie ćwiczą w wodzie o temperaturze 26 – 28°C.

Program treningowy bazuje na ćwiczeniach, jakie są stosowane w środowisku lądowym, w zależności od dyscypliny. Należy pamiętać, że zanim sportowiec wróci do właściwych ćwiczeń, ukierunkowanych na jego dyscyplinę, muszą zostać przeprowadzone testy i próby w płytkiej wodzie, aby ocenić jego możliwości i przygotowanie ciała do pełnego, intensywnego obciążenia. Cała seria prób powinna odbyć się bezboleśnie i bez występowania jakichkolwiek obrzęków.

Istnieją również sytuacje, kiedy akwaterapia jest bezwzględnym przeciwwskazaniem. Mamy tutaj na myśli: gorączkę, różnego rodzaju uszkodzenia, zakażenia i choroby skóry, choroby zakaźne, zbyt wysokie lub zbyt niskie ciśnienie tętnicze, ostre choroby płuc, tracheotomia, a także paniczny strach.

Rehabilitacja w środowisku wodnym jest przeprowadzana pod okiem specjalisty dzięki czemu można na bieżąco modyfikować trening i dobierać odpowiednie ćwiczenia.

servah_www

Komentarze: