Postrzegamy wysiłek jako pracę włożoną w aktywność fizyczną, jednak wysiłek posiada klasyfikację w zależności od procesów, jakie zachodzą w jego trakcie. Zobaczcie na jakie elementy dzieli się wysiłek.

1. Wysiłek fosfagenowy.

a) Moc fosfagenowa – wysiłek z maksymalną intensywnością do 3 sekund. Polega na maksymalnym natężeniu odbudowy ATP dzięki fosfokreatynie.

Przykładem tego mogą być skoki, wyskoki, podnoszenie ciężarów czy ciosy w sztukach walki.

b) Pojemność fosfagenowa – maksymalny wysiłek trwający do 10 sekund i polega na przemianach fosfagenowych np. resyntezie ATP.

Przykładem są skoki z rozbiegu, akrobatyka, gimnastyka, sprint.

2. Wysiłek glikotyczny.

a) Moc glikotyczna – trwający do 25 sekund charakteryzujący się maksymalnym natężeniem glikolizy beztlenowej. ATP odbudowuje się dzięki glikogenowi mięśniowemu. Produktem ubocznym jest kwas mlekowy.

Przykładem są biegi na 200 m, krótkie dystanse w pływaniu, kolarstwo oraz biegi pod górę.

b) Pojemność glikotyczna – maksymalny wysiłek trwający do 2 minut. ATP jest resyntetyzowane przy użyciu glikogenu mięśniowego, podobnie jak przy mocy glikotycznej, produktem ubocznym jest kwas mlekowy.

Przykładowy wysiłek to biegi na dłuższy dystans (400 i 800 m), dłuższy dystans w pływaniu, akrobatyka, gimnastyka, biegi narciarskie.

3. Wysiłek tlenowy.

a) Moc tlenowa – wysiłek trwa od 3-5 minut, angażujący przemiany tlenowe, gdzie ATP jest resyntetyzowane przy udziału tlenu i glikogenu oraz kwasów tłuszczowych.

Zalicza się do nich biegi lekkoatletyczne, pływanie, sporty walki, kolarstwo, kajakarstwo i gry zespołowe.

b) Pojemność tlenowa – wysiłek trwa ponad 5 minut, zaś ATP resyntetyzuje się dzięki glikogenowi i wolnym kwasom tłuszczowym.

Wysiłek ten ma miejsce w  biegach długodystansowych, triatlonie, gach zespołowych, kolarstwie.

Komentarze: